I.v.m. coronamaatregelen is de salon gesloten t/m 9 februari

Ik ben echt heel slecht in het schrijven van blogs. Het werd wel weer even tijd. Nu heb ik er natuurlijk ook tijd voor.

Vanaf 16 december weer in een Lock down, zonder hulp dus helemaal geen inkomsten. Ik moet eerlijk zeggen, ik zag het niet meer aankomen na alles heel goed te hebben geregeld. Begrip? Ja dat heb ik wel. De ziekenhuizen liggen overvol begrijp ik van mijn cliënten die in het ziekenhuis werken. Ik hoop dat de Lock down toch wel zijn werk gaat doen. Blij met de vaccinaties ben ik ook, zal het dan eind van het jaar weer ‘normaal’ gaan worden?

Ik heb in de eerste Lock down eigenlijk veel geleerd en ben ik best wel uitgerust. Ik had na die zware periode die ik achter de rug had die tijd wel even nodig. Na aanpassingen en restricties mocht ik na 7 weken weer aan het werk. Het ging helemaal prima. Niemand mocht komen als ze maar enigszins verkouden waren of niet lekker. Daar werd gelukkig echt door iedereen aan gehouden. Verder had ik een luchtreiniger aangeschaft, ideaal zo’n ding ook het stof in de praktijk werd minder. Ik was ook gelijk gestart om iedereen een mondkapje te geven, alle beetjes helpen.

Nu voor mij de tweede Lock down, gelukkig begon deze in december. Normaal ben ik altijd vrij de laatste 2 weken van het jaar. Ik had het eigenlijk nog niet helemaal zo door. Administratie afgerond van 2020 en ook nog eens genoten van de feestdagen. Het is nu 6 januari, geen zin om de kerstbomen weg te halen. Waarom niet? Ik vind het nog eigenlijk best gezellig. De rest heb ik wel al opgeruimd.

Natuurlijk heb ik niet stil gezeten. Ik moet mijn webshop echt onder de aandacht brengen. Social media is my best friend. Al wordt er maar elke dag voor een paar tientjes besteld, elke euro is er een. De vorige Lock down was ik begonnen met het verkopen van de WasParfum, dit was echt een goeie binnenkomer. Het is nieuw en het wordt enthousiast onthaalt. Kan ik er van leven? Nee absoluut niet, maar zoals ik hierboven al zei,  elke euro is er een. Verder heb ik mailtjes gestuurd naar de ministeries in wat voor situatie ik en velen uit de beautysector terecht ben gekomen. Huis gekocht op twee lonen en alle andere  kosten die je privé hebt. Verder ook nog eens kosten die ik zakelijk heb, ook dat gaat door. Dit is massaal gedaan door mede ondernemers in de beautybranche. De motie is helaas van de tafel geveegd en daar sta je dan weer met niets. De komende weken gaan we het nog prima redden maar ik ben niet echt blij ermee. Weg potje, deze gaat nu echt helemaal leeg.

Maar genoeg mijn hart gelucht, want daar ga ik geen moordkuil van maken.

Wat doe ik zoal? Ik heb een hele leuke nieuwe hobby sinds enkele maanden, ik maak ieniemienie huisjes. Kersthuisje heb ik inmiddels afgemaakt en nu ben ik begonnen aan een nagelsalon. Heerlijk dat gepriegel. Niet dat ik er elke dag aan werk want als ik er eenmaal aan begin kan ik het niet meer loslaten en ben ik weer uren verder. Ik wil mijn pedicure praktijk gaan namaken. Moet er nog even over denken of ik dit 1:12 ga doen of 1:24. En hoe ik dat ga doen? Ik ben nu nog flink aan het oefenen met de kant en klaar huisjes die ik in elkaar kan zetten. Verder ben ik begonnen met alle foto’s uit te zoeken op mijn oude en nieuwe laptop. Alles netjes in mapje best een werkje. Wandelen !!!!! Dat moet ik zeker niet vergeten. Ik probeer elke dag even lekker te wandelen tussen de 7 en 10 km en daarnaast probeer ik te fotograferen, paar jaar geleden een makkelijk fototoestelletje gekocht die daadwerkelijk alles kan. Alle knopjes en dingetjes en filtertjes uitgeprobeerd. Dieren, bloemen, lucht, bomen. Eigenlijk kom ik tijd te kort. Hoe heb ik dat gedaan al die tijd?????

Maar goed, het pedicuren ik vind het zo heerlijk om te doen. Alle gezellige, droevige, blijde, enthousiaste, serieuze kletspraatjes, ik mis het enorm. Dan ook de behandelingen die er ook nog eens voor zorgen dat de voeten er pijnvrij en ook weer netjes uitzien. Dat geeft elke keer weer een goed gevoel.

12 januari is er weer een persconferentie over hoe het nu weer verder moet. Ik heb er een hard hoofd in nu ik die verhalen weer hoor, ik hoop het niet maar ik ben er nu wel op voorbereid.

Denken jullie aan me? Kijk eens in mijn webshop.

Liefs, Karin

pinnen-ja-graag-wit
provoet